Gazetelerin sayfalarını kaplayan bir haber sizde "yuh artık bu kadar da olmaz" hissi/öfkesi yaratıyorsa derin bir nefes alıp yeniden düşünmenizde yarar var. Çünkü büyük olasılıkla bu şekilde hislenmenize neden olan, sizin bir "kamuoyu" olarak "oluşmanız" için tasarlanmış bir manipülasyon mekanizmasının işleyişidir. Ancak, farklı odakların yürüttüğü "psikolojik harb"in yalnızca medyaya yansıyan tablodan ibaret olmadığı da açık.

Son günlerde yoğunlaşan "çete" operasyonlarının medyaya yansımasında da benzer bir mekanizma işliyor. Çocuk pornosundan, şehit eşinin dolandırılması gibi "hassas" eylemlere ve akla gelebilecek her türlü karanlık işe bulaşan "vatansever" çetelerle ilgili haberlerin vazgeçilmez parçası, yakalananlardan birinin "vatan için yaptık" repliği. İşte bu noktada murad edilen tepki de "böyle vatan sevgisi olmaz olsun" şeklinde tasarlanıyor. Psikolojik harbin çok boyutlu sonuçlarından birini bu ideolojik yönlendirme oluşturuyor. Yine haber detaylarında sistemli bir operasyonun yürütüldüğüne dair pek fazla veri bulunuyor. Meselenin aslına dair kritik haberi ise kıyıda kalmış bir kısa haberde görmek mümkün: YAŞ toplantısında çetelerle bağlantılı askerlerin tasfiyesi bekleniyor.

Medya ve yönlendirme mekanizmaları bir yana...

İşin aslı bir süredir, TSK'nın vatanseverliğin kimi "biçimlerinden" arınma çabasını yoğunlaştırdığı biliniyor. Bunun temel nedeni de emperyalizmden bağımsızlaşmadan "vatan kurtarma"nın sınırı olduğunun netlik kazanmış olması. Bu tabloda TSK kendi ideolojik yapısında da bir revizyona giderek "terörle mücadele ederek vatanı kurtarma" konseptini merkeze yerleştirmeyi tercih etti. ABD'nin PKK konusundaki "çok bilinmeyenli" tutumu da emperyalist projelere göbekten bağlanırken, aslında onunla "anlaşmazlık yaşıyor" görüntüsünü pekiştiren bir faktör oldu.

Son dönemde "tasfiye" sürecine girilen vatansever çeteler ise, yalnızca "vatanı kurtarma" gibi muğlak bir hedefin etrafında toplanan kontrgerilla eskilerinden oluşuyor. Çetelerin ordu ve diğer güvenlik birimleri ile bağları ve içinde bulundukları ilişkiler ağının karmaşıklığı ise, "kullanılıp atılmalarını" kolaylaştıran bir nesnellik sunuyor. Bu kullanım ilişkisinin sonuçları için ise, Şemdinli olaylarından bugüne yaşanan manipülasyon ve siyasi cinayetlere bakmak yeterli.

Anlaşıldığı kadarıyla ABD'nin Irak işgalinin ardından yeni ortaya çıkan bölge ve dünya tablosunda Türkiye için kurgulanan rolü iyice benimsemiş olan TSK vatansever operasyonlarla bağlantıları konusunda yeni bir imaj operasyonu yapıyor. İçinden geçilen karmaşık siyasi tabloda, bu operasyonlardan tümüyle vazgeçilmeyecekse bu durumda kısmi bir tasfiyenin gerçekleşeceği düşünülebilir. Sorunun cevabını belki de Veli Küçük ismi etrafında aramak gerekiyor.

Öyle ya da böyle, ABD'nin örtülü onayı ve abartılı itirazlarıyla Kuzey Irak operasyonuna hazırlanan TSK'nın, kontrolsüz vatansever küfeleri sırtında taşımak istemeyeceği kesindir ve bu süreçte doğrudan ya da dolaylı bir payı bulunmaktadır.

Şu anda medyaya yansıyanlar ve doğrudan kullanılıp atılanlar bir yana, kontrolsüz vatanseverler ABD ile ilişkilerdeki "yeraltı" faaliyetlerini, NATO ile ilişkileri, terörle mücadele konusunun nasıl farklı biçimlerde değerlendirilebileceğini iyi bilir ve bu konuda kontrolsüz eylemlerde bulunabilirler.

Bu nedenle süreç biraz da sancılı ilerlemektedir. TSK hem insan malzemesi hem de ideolojik birikim olarak vatanseverlikle "hesaplaşırken" terörle mücadele kavramını güçlendirmek ihtiyacı nedeniyle de bunu bir türlü tam olarak yapamayacaktır.

Son günlerde yaşanan gelişmeler, TSK'nın NATO'nun koçbaşı olarak Kuzey Irak'a girme misyonunu üstlenmiş olabileceği senaryosunu güçlendirirken daha fazla "halkla ilişkiler", daha fazla "psikolojik operasyon" ve daha fazla kullanılıp atılacak yedek kuvvet ihtiyacı ortaya çıkmaktadır. Giderek inandırıcılığını yitiren ise, Türk ordusunun vatanı korumak için var olduğu yönündeki o eski iddiadır.