Yağmur Ajans adlı yapı firmasıyla, aralarında “Yılan Hikayesi”, “Karagümrük Yanıyor”, “Melekler Adası”, “Serseri” gibi bol reyting alan dizilerin de olduğu onlarca diziye imza atan Yağmurdereli, şu günlerde AKP’den milletvekili olarak mecliste…

“Devlet sanatçısı” ünvanı da taşıyan Yağmurdereli, bir dönem uyduruk şarkıları ve “hoş” sohbeti ile TV eğlence programlarının demirbaşlarındandı.

Bu “devlet sanatçısı” günün birinde kayınbiraderi ANAP’tan bakan olunca, ki bu kişi yolsuzluklarla da gündeme gelen Veysel Atasoy’dur, Allah kendisine “yürü ya kulum” dedi.

Turgut Özal’ın himayesinde bol bol “Samanyolu” şarkısı söylerken yapımcılığa nasıl geçtiğini şöyle anlatıyor kendisi:

Gazeteci (*) soruyor: “Yağmur Ajans kurulurken Özal ve Atasoy sizi kolladı mı?” diye.

Yanıtlıyor Yağmurdereli: “Yok. Öyle olsa da, işimi iyi yapmışım ki kollayanları mahcup etmemişim. Özel tv’ler yoktu. Yeni evlenmişim. Asım (Özal’ın davulcu damadı) o dönemde otomobil bayiliği alıyor, inşaat malzemesi satıyor, butik açıyor. Herkes bana da bakan’ın kayınbiraderiyim diye iş teklif ediyor; iş kurmak istiyorum ama korkuyorum bir leke gelir diye. Yücel Yener o zaman TRT’de müdür yardımcısı. “dışarıya iş vermeye başladık, bir proje getir, bir de şirket kur” dedi. Kerime Nadir’in “Samanyolu”nu götürdüm. Güzel bir dizi oldu, devam ettim…”

Yapımcılığa bu şekilde soyunan Yağmurdereli, mafya ile de haşır neşir… Bilindiği gibi “şarkıcı” ve “oyuncu”lar mafyanın ilgi alanındadır her daim. Hatta kendisi, “mafya”ya mafya denmesine çok içerliyor, onlara “abi” diye bir ad takmış… Yine kendisinden dinleyelim:

Gazeteci soruyor: Yeni yılda iki iddialı yapımınız var. Biri mafya dizisi “Köpek.” Mafya trendi mi başladı televizyonda?
O:Y:: Aslında Türkiye’de bir mafya dizisi yapılacaksa benim yapmam gerekir diye düşünmüşümdür hep.
Gazeteci: Neden? Mafya mısınız?
O.Y.: Mafya yanlış kullanılıyor Türkiye’de. “Kabadayı, abi” olan pek çok insanla şarkıcılık dönemimden kalma çok iyi dostluklarım var. Rahmetli Dündar (Kılıç) abi’yle, Hüseyin (Cevahir) abi’yle, Ahmet abi’yle (Kürt Ahmet)... Bunlar hep mafya diye anıldı ama...
Gazeteci: Bir de İnci Baba vardı..
O.Y.: Rahmetli çok sevdiğimiz bir abimizdi. 31 senedir bu sektördeyim. Ankara’da bu abiler gazinolara gelip en öne otururdu. Hepsi beni kardeş bildi. İstanbul’a yerleştiğimde de buradaki abilerle güzel dostluklarım oldu.

Gazeteci: Bunlar illegal yollardan para kazanmıyor mu?
O.Y.: Bana göre öyle değil. Hepsinin bir işi vardı. İnşaat işi yapan vardı, reklam işi yapan vardı.
Gazeteci: İnşaat yapıyor ama sıkıysa ihaleyi ona verme...
O.Y.: Bence bunu ihaleyi alana değil, ihaleyi verene sormalı.
Gazeteci: Melaike mi bunlar allahaşkına?
O.Y.: Bir abi, yani dışardaki deyimiyle mafya, abilik yapıyorsa önemlidir. Biz yapacağımız dizide bu abileri anlatacağız. çek senet işleri, kadın satışı, eroin ticareti yapanlarla hiç tanışmadım.

Gazeteci: Alaattin Çakıcı ile tanışmanız nasıl oldu?
O.Y.: Gülizar Gazinosu’nda çalışıyordum. Bir akşam müdüriyete girdim, genç bir adam oturuyor. “Beni tanıyor musun” dedi. “Hayır” dedim. “Ben de Trabzonlu’yum, sen bizim kardeşimizsin, bir problemin olursa bize haber ver” dedi. O gün bugün dostluğumuz devam etti.”

İşte, dizi dünyamızdan bir patron profili… Tonton mu tonton… Sevimli mi sevimli… Duygusal mı duygusal…

Toplumsal çürümede azametli bir pay sahibi olmak mı? TV dizilerinde çalışanların haklarını gasp etmek mi? Sigortasız, köle gibi eleman çalıştırmak mı?

Yok canım, daha neler!

Abi’lerin inşaat, reklam işleri gibi o da iş yapıyor işte…

Bu tonton adamcağız yapar mı öyle şeyler?

Hatta, bir keresinde, dizilerinden birinde çalışanlardan biri sette kaza geçirdiğinde, kendi kollarında götürmüştü hastaneye… Yok, tazminat korkusundan değil, çalışanlarını çok sevdiğinden…

Bir “abi” o…

Şimdi bu “abi”, gasp ettikleriyle birlikte, AKP’den milletvekili…

* Bu metindeki alıntılar şu kaynaktan: Arda Uskan röportajı, 4 Ocak 2005, Vatan Gazetesi, “Osman Yağmurdereli dobra dobra konuştu: Türkiye’de mafya dizisi yapılacaksa ben yaparım.”